Milano-Konstanz gezimizin ana duragi Zurih'ti.
Hani su Isvicre'nin en buyugu ve en zenginlerinden biri.
Bir Pazar ogleden sonrasini gecirecegimiz Zurih'i hep biraz burnu buyuk olarak hayal etmistim.
Yanildim!
Ilk kez bir sehir icin, 'bu sehir basli basina bir meditasyon alani' dedim.
Sadece pazar gunlerine mahsus bir deyim olabilir tabi:)
Sehrin havasini almak icin bir kac saat sokaklarini arsinlamak yeterli.
Sakin, huzurlu, tadini cikararak...
Evet, sehir cok pahali. Ozellikle yasamsal ihtiyaclar; yemek, icmek, hatta tuvalet!
Siz bizim gibi tuvalete 2 frank/euro vermeyin, gidin McDonalds'a 1.5 frank'a dondurma alin, gerisini biliyorsunuz:)
Bu arada, daha once Cenevre'de de gordugumuz gibi buradaki McDonalds'larda tuvalete girmek icin bir sey satin alip, fisle beraber gelen sifreyi kullanmak lazim!
Yeme-icme icin, eger paraniza kiyamiyorsaniz, marketlerden isinizi gorebilirsiniz. Zaten Zurihliler de oyle yapiyor.
Zira, marketlerdeki yemek standlari evinizdeki acik bufe gibi; yemeginizi paketleyip, inin nehir kenarina;)
Duyduk ki, Zurih kart varmis; 1 gunluk, 3 gunluk... Ulasimda ve muze gezmede sinirsiz olanak saglayan.
Hatta cevre sehirlere bile trenle gecebileceginiz bi kart.
Biz yarim gun icin almadik ama daha uzun bir gezide mutlaka!
Artik gerisi sizin kesif gucunuze kalmis, bakin rehberinize, keyfini cikarin bu tatli sehrin<3
